Τρίτη, 2 Μαρτίου 2010

Λυπάμαι που δεν είμαι “Φασίστας”

- Να λέω ψέματα στον λαό τάχα ότι ο αέρας πήρε την σημαία και να ευχαριστώ την Αμερικανική κυβέρνηση - Να κάνω ντου σε σπίτια και γραφεία με σκοπό να τρομοκρατήσω, χρησιμοποιώντας αστυνομία και εισαγγελείς
- Να απαγορεύω ρίψεις φεϊγβολάν και κόλλημα αφισών όταν αυτές καταγγέλουν αυτά που το κράτος προστατεύει
- Να προσαγάγω στην ΓΑΔΑ όποιον γουστάρω και δεν μου αρέσει η φάτσα του, αν αυτός καβαλάει προκηρύξεις κατά της ιθαγένειας, καθόλα παράνομες κατ’ εμέ
- Να κλέβω ασύστολα το δημόσιο χρήμα, να ελέγχω αστυνομία και δικαιοσύνη και μετά να παίρνω μέτρα και να κόβω μισθούς και επιδόματα
- Να μπορώ να γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια τον λαό, να αδιαφορώ για την γνώμη του στα θέματα της ιθαγένειας, των ταυτοτήτων, του ονόματος των Σκοπίων
- Να μπορώ μέσα σε ένα βράδυ να κάνω Έλληνες όλους τους πράσινους, κόκκινους και μπλε που έχω μαζέψει
- Να μπορώ να κάνω μαύρους όσους Έλληνες αντιδρούν
- Να μπορώ να φυλακίζω όποιον γουστάρω, αδιαφορώντας αν ήταν παρών, αν συμμετείχε
- Να λοιδορώ όποιον τολμήσει να αντιμιλήσει, με την δύναμη των ΜΜΕ που πλήρως ελέγχω
- Να μπορώ όποια ώρα γουστάρω να συστήνω σώμα Προστασίας Πολιτεύματος και όποιον θεωρώ απειλή να τον φακελώνω
- Να έχω την δύναμη να επιβάλλω όποια παιδεία γουστάρω
- Να επιβάλλω την δική μου εκδοχή της ιστορίας, για συνωστισμούς στην Σμύρνη
- Να απαγορεύω τις παρελάσεις και τις εορταστικές εκδηλώσεις στις εθνικές επετείους
- Να λέω στον λαό μου επιδεικτικά ότι οι λόγοι είναι περιβαλλοντολογικοί και οικονομικοί
- Να μπορώ να δίνω δουλειά στους δικούς μου, να την αφαιρώ από όποιους δεν γουστάρω

Κρίμα που δεν είμαι “Φασίστας”… Σε μια χώρα που έχει “Φασιστικές” αντιλήψεις, εγώ παραμένω φανατικός Εθνικοσοσιαλιστής. Και μάλλον έτσι θα μείνω έως να πεθάνω… από γεράματα ελπίζω.

Δεν υπάρχουν σχόλια: